Wereldwijd worden varianten op Storytelling, 25 jaar geleden geïntroduceerd door Lovett en Tinker, toegepast. Een uniform protocol ontbreekt echter nog, wat vragen oproept over de optimale aanpak. Recent verschenen diverse pilotstudies en een overzichtshoofdstuk in het Oxford EMDR Handboek over de behandeling van preverbaal trauma. In deze workshop worden de nieuwste inzichten besproken en, aan de hand van het standaardprotocol, vertaald naar theoretische uitgangspunten voor EMDR-behandeling bij kinderen met preverbaal trauma.
Aan bod komt de representatie van preverbaal trauma in geheugenbestanden van zowel kind als ouder(s), en de invloed hiervan op hun interactie. Dit noodzaakt het verleggen van de behandelgrens naar kind en ouders gezamenlijk als cliënt en het bieden van maatwerk. Vervolgens wordt besproken hoe maximale activatie te bereiken en uitgangspunten voor desensitisatie. De betekenis hiervan voor praktische keuzes wordt bediscussieerd, zoals de inhoud van het verhaal, voorlezen of improviseren, en hoe associaties van kind en ouder te herkennen en gebruiken, en hoe interweaves optimaal te gebruiken.
Daarnaast wordt het verloop van de behandeling besproken aan de hand van vragen zoals: Kan je het kind alleen behandelen als ouders teveel getriggerd worden, of is behandeling van alleen ouders voldoende? Zijn er contra-indicaties of randvoorwaarden zoals stabiliteit en veiligheid? Chronisch preverbaal trauma kan de competentie van ouders ondermijnen, wat kan de meerwaarde zijn van EMDR-therapie gecombineerd met ouder-kind interactie begeleidingen?
De workshop wordt geïllustreerd met casuïstiek, video materiaal en opdrachten, en oefenen met de Slapende Honden tool (0-4 jaar). Deelnemers zijn na afloop vertrouwd met de belangrijkste onderzoeksbevindingen en theoretische uitgangspunten en kunnen beargumenteerd keuzes maken in de klinische praktijk
Sprekers

Arianne Struik

Anja Dumoulin

